لالایی عاشورا

...

مدینه بود و بتها بود اسیر دیو و ددها بود محمد (ص)

سر زد از مکه که او خورشید دلها بود خدیجه (س)

همسر او بود زنی خندان و خوشخو بود برای شادی و غم ها خدیجه (س)

یار خوشرو بود خدایا یک دختر زیبا به اسم فاطمه زهرا (س)

امید مادر و بابا به آنها داد، لا لا علی (ع)

از بعد پیغمبر (ص) بود از هر کسی بهتر برای فاطمه (س)

همسر برای مؤمنان رهبر علی (ع) شیر خدا، لالا علی (ع)

مشگل گشا، لالا شب تاریک نان می برد برای بچه ها، لالا حسن (ع)

فرزند آنها بود حسن (ع) مانند بابا بود شهید زهر دشمن شد حسن (ع)

مظلوم و تنها بود لالایی محسنم، لالا شهید مادرم، لا لا ز آتش ها و ضرب در لالایی غنچه ام، لالا گل پر پر حسینم (ع) کو؟ گل سرخ و گل شب بو کنار رود لب تشنه تمام لالاهایش کو؟ علی (ع) فرزند دیگر داشت جوانی ماه پیکر داشت همیشه حضرت عباس (ع)

اطاعت از برادر داشت لالایی وهبم، لالا دو طفل مسلمم، لالا لالا عبدالهم، لا لا لالایی قاسمم،

لا لا علی اصغرم، لالا شکوفه پر پرم، لالا قشنگ و کوچکم، لالا گلوی نازکم، لا لا ز چه قنداقه ات رنگین به تیر حرمله خونین ربابه مادرت گوید لالا، نازک بدن، لالا سکینه تشنه است، لالا دو کودک گم شده، لالا همه مظلوم و آواره فراری گشته اند، لالا به صحرا زینب (س) و کلثوم (س) بجستند کودکان، معصوم که جان دادند در صحرا کنار یکدگر مظلوم کجایی عمه جان زینب (س)

پدر در خواب دیدم امشب به شام و کربلا دیدم مصیبت ها به روز و شب لالا لالا،

گل لاله نکن گریه، نکن ناله شبی سرد است و مهتابی چرا گریان و بی تابی برایت قصه ها گفتم چرا امشب نمی خوابی لالا، جانان من، لالا گل باران من، لالا مصطفی

رحماندوست (با دخل و تصرف)

Image CAPTCHA
کد نمایش داده شده در تصویر روبرو را در کادر بالا وارد نمایید.